Co wiesz o samym sobie?

W świecie, w którym liczy się tylko wyścig za pieniędzmi, znajomościami, miłością i pracą, zapominamy o najważniejszym. O sobie.

Kim jesteś? Jakimi wartościami w życiu się kierujesz? Co lubisz? Jakie są Twoje marzenia? Kim chciałbyś być? Jak spędzasz wolny czas? Realizujesz siebie i swoje zainteresowania? Czego chciałbyś jeszcze w życiu spróbować, a nie miałeś okazji? Czego chciałbyś się nauczyć? Co sprawia Ci największą przyjemność? Czego nie lubisz? Czego nie robisz tylko z obawy przed tym, co ludzie powiedzą?

Takich pytań jest mnóstwo, a odpowiedzi często nie znamy na te najprostsze.

Żyjemy z dnia na dzień, mamy etat na który udało nam się załapać, nie mamy czasu/sił/chęci/pieniędzy spędzać aktywnie i różnorodnie chwili wolnego. Wolimy wrócić do domu i walnąć się na kanapie przed telewizorem, czy komputerem.

Każdy dzień, dniem świstaka, więc już dawno zapomnieliśmy o tym kim my w ogóle /byliśmy/jesteśmy/moglibyśmy być, gdybyśmy tylko zmienili bieg swojego życia.

Coraz rzadziej zastanawiamy się nad sobą i tym jak na lepsze zmienić swoje życie. Kiedy mamy już pewne lata za sobą- myślimy- to już za późno, żeby cokolwiek zmienić. Za późno, żeby iść na kolejne studia i zacząć uczyć się czegoś nowego, zmienić pracę na taką, o której zawsze marzyliśmy, przejść na swoje, wybudować dom, skoczyć na bungee.

Tak naprawdę nigdy nie jest za późno na robienie tego, co się kocha.

Jednak, żeby to wszystko zrobić, żeby zacząć zmianę, trzeba najpierw dobrze poznać siebie.

Poznać tą osobę, na którą codziennie patrzysz w lustrze, krytycznym okiem i polubić ją!

Odpowiedz sobie na te podstawowe pytania, które zadałam na początku postu i inne, które przyjdą Ci do głowy- im więcej, tym lepiej. I powiedz, ile Cię w życiu ominęło? Ile czasu straciłeś na nie robieniu niczego co przybliżałoby Cię do spełniania marzeń. I nie trać go już więcej.

Zacznijmy żyć swoim życiem, przez obawą co inni powiedzą. I nie bójmy się ryzykować, bo i tak, żyje się tylko raz.
Często jesteśmy bardzo krytyczni w stosunku do siebie- często niepotrzebnie. Ile razy znajomi/rodzina mówili Ci, że nie zauważają Twoich kompleksów, które u Ciebie powodują wstyd i zażenowanie? Może warto ich posłuchać.
Nikt nie jest idealny, tak samo jak nikt nie jest chodzącym nieszczęściem.
Kiedy to zrozumiesz, zobaczysz jak łatwo jest polubić siebie samego, ale najpierw trzeba dobrze poznać swoje potrzeby, reakcje i zachowania, żeby wiedzieć- za co mam siebie pokochać.

Dużo czasu poświęcamy na poznawaniu innych, szukaniu znajomych, przyjaciół, kogoś z kim będzie się dobrze spędzało czas, zapominając, że najfajniejszą osobę masz cały czas obok siebie. Jesteś nią Ty sam.

I kiedy zdasz sobie z tego sprawę, nie będzie Ci potrzebny wianuszek znajomych, bo świetnie Ci będzie z samym sobą, będziesz samowystarczalny i to przyciągnie do Ciebie odpowiednich ludzi.  Wtedy, momentami, nawet zacznie Ci brakować tego czasu sam na sam, bo przecież samemu też jest zabawnie !